กวี/กระวาด : สมาธิ

หากความสุขอยู่ที่ลมหายใจ

ทำไมไม่สูดเข้าไปให้เต็มปอด

หากความทุกข์อยู่ที่ลมหายใจ

ทำไมไม่ระบายออก

เช่นนี้แล้วจะว้าวุ่นไปไย

ในเมื่อยังมีลมหายใจเข้าออก

กวี/กระวาด : บทเลียน

ภายหลังตวัดแมลงเม่าเข้าปาก
จิ้งจกตัวนั้นนึกกระหยิ่มในใจ
ที่เหยื่อของมันไม่เรียนรู้
จากประวัติศาสตร์เผ่าพันธุ์
ก่อนที่มันจะคลานไป
ให้ประตูทับจนไส้ไหล.

กวี/กระวาด : ที่อยู่

ความเอ๋ย...ความรัก

อยู่ในหัวหรืออยู่ในใจ

ถ้าอยู่ในใจ ทำไมไม่เลิกคิด(ถึง)

ถ้าอยู่ในหัว ทำไมเจ็บจี๊ดๆในใจ

กวี/กระวาด : คืนที่มองฟ้า

รัญจวนเมื่อมองจันทร์ อันผ่องพรรณกระจ่างตา

คิดถึงคนรักข้านานหนักหนา ไม่เคยเจอ

ดวงจันทร์ที่เด่นฟ้า ละม้ายใบหน้าของเธอ

กลมกลึงจริงนะเออ และขลุกขลักดั่งจันทร์เพ็ญ